Bernardo Martins, urodzony w Machico w 1958 roku, wspomina rewolucję 25 kwietnia 1974 roku jako decydujący moment w swoim życiu, twierdząc nawet, że przedkłada tę datę nad własne urodziny.
Pochodzący z skromnego środowiska, gdzie jego rodzice byli analfabetami, Martins został zachęcony przez matkę do nauki. Ostatecznie studiował historię i został profesorem, będąc najmłodszym z ośmiorga rodzeństwa. Jego dzieciństwo w Machico naznaczone było ubóstwem, z dziećmi chodzącymi boso i domami pozbawionymi podstawowej infrastruktury, co skłoniło go do aktywnego zaangażowania w ruchy polityczne i społeczne po rewolucji.
Martins dołączył do Ludowego Centrum Informacji w Machico (CIPM) w wieku 15 lat, gdzie pomagał społeczności w sprawach biurokratycznych i podstawowych żądaniach. Okres po rewolucji opisuje nie tylko jako zmianę polityczną, ale jako walkę o konkretne ulepszenia, takie jak woda, prąd, kanalizacja i sprawiedliwe wynagrodzenia, zwłaszcza dla rybaków i pracowników.
