Argentyna odniosła zwycięstwo nad Wyspami Zielonego Przylądka wynikiem 3-2, wykorzystując swoje większe doświadczenie i indywidualną głębię. Pomimo porażki, drużyna z Wysp Zielonego Przylądka opuściła boisko z podniesionymi głowami, pokazując organizację, odwagę i konkurencyjną odporność.
Mecz charakteryzował się okresami równowagi, zwłaszcza na początku, zanim Argentyna przejęła kontrolę z większym posiadaniem piłki i zdolnością do wykorzystywania przestrzeni. Wyspy Zielonego Przylądka przyjęły pragmatyczne podejście, zamykając środkowe strefy i ograniczając przestrzeń dla argentyńskich rozgrywających, co zmusiło południowoamerykańską drużynę do szukania rozwiązań przez skrzydła i stałe fragmenty gry.
Pomimo różnicy w indywidualnych talentach, Wyspy Zielonego Przylądka wykazały się osobowością i zaprezentowały się jako konkurencyjna jednostka, zdolna czasami rzucić wyzwanie czołowym drużynom. Ostateczny wynik odzwierciedlał przewagę Argentyny, ale silna postawa Wysp Zielonego Przylądka była widoczna.
