Oparzenia, czyli obrażenia wynikające z kontaktu z ekstremalnym ciepłem lub zimnem, substancjami chemicznymi, prądem elektrycznym lub promieniowaniem, są częstymi wypadkami. Chociaż wiele z nich jest niewielkich i bez większych komplikacji, niektóre mogą być niepełnosprawne lub śmiertelne, wymagając wczesnego i prawidłowego leczenia.
Oparzenia klasyfikuje się na trzy poziomy ciężkości: powierzchowne (1. stopnia), charakteryzujące się zaczerwienieniem, ciepłem i bólem bez pęcherzy, dotykające jedynie naskórka; częściowej grubości (2. stopnia), które sięgają skóry właściwej, mogą tworzyć pęcherze i dłużej się goją; oraz pełnej grubości (3. stopnia), najpoważniejsze, dotykające całej skóry i tkanek pod nią, ze sztywną skórą i brakiem bólu z powodu zniszczenia nerwów.
Inne rodzaje obejmują oparzenia termiczne (ogień, wrzące płyny, lód), elektryczne (prąd elektryczny, z punktami wejścia i wyjścia), chemiczne (kwasy lub zasady) i radiacyjne (promienie rentgenowskie, jądrowe). Podstawowa opieka obejmuje usunięcie ofiary ze źródła, zdjęcie dotkniętych ubrań (chyba że są przyklejone), zdjęcie akcesoriów i schłodzenie oparzenia bieżącą, letnią wodą.