4 października 1957 roku Związek Radziecki zaznaczył punkt zwrotny w historii ludzkości, umieszczając na orbicie Sputnika 1, pierwszego sztucznego satelitę Ziemi.
Wystrzelony z kosmodromu Bajkonur, ten mały aluminiowy obiekt, o średnicy około 58 centymetrów i wadze 83,6 kilogramów, oficjalnie zainaugurował Erę Kosmiczną. Wyposażony w cztery anteny i dwa nadajniki radiowe, Sputnik 1 przez trzy tygodnie emitował powtarzalny sygnał, który mógł być odbierany przez radioamatorów na całym świecie, stając się symbolem ludzkiej eksploracji.
Satelita okrążał Ziemię po orbicie eliptycznej na wysokości setek kilometrów w około 96 minut. Chociaż jego misja naukowa była ograniczona, zebrał dane dotyczące gęstości atmosfery i udowodnił możliwość umieszczenia obiektów stworzonych przez człowieka na orbicie. Jego start miał natychmiastowy wpływ polityczny, zaskakując Stany Zjednoczone w środku Zimnej Wojny i demonstrując radzieckie możliwości w technologii rakietowej, co doprowadziło do zwiększenia amerykańskich inwestycji w naukę i utworzenia NASA.
Sputnik 1 pozostał na orbicie do 4 stycznia 1958 roku, kiedy to spłonął w atmosferze. Jego krótki lot utorował drogę przyszłym misjom kosmicznym, komunikacji satelitarnej i systemom nawigacyjnym, które są dziś niezbędne.
