Rampa do Muro da Coelha, obok kampusu uniwersyteckiego, oznacza początek miejscowości Penteada, niegdyś tętniącego życiem miejsca. Autorka wspomina kamienie polne, wypolerowane przez przejazd wołów i mułów obładowanych trzciną cukrową i winem.
Scena przywołuje ścieżkę, która już nie istnieje, ale żyje we wspomnieniach szczęśliwego dzieciństwa. Wspomnienia farm, prasy do winogron, sklepu Alexandre'a (sklep spożywczy, piwnica z winami, bar i sklep z tytoniem) oraz szkoły Marii do Carmo przerywają trasę do miasta. Sklep Alexandre'a był centrum społecznym, gdzie kupowano artykuły spożywcze na kredyt i wino na kieliszki, płacone w weekendy.
Był to czas skromnych zasobów, ale obfitości owoców i warzyw, gdzie nikt nie głodował. Rolnictwo ekologiczne, wykorzystujące naturalne nawozy, było powszechną praktyką, produkującą kapustę galega i śliwki morelowe o wyjątkowej jakości.
Przywoływanie przeszłości nie jest nostalgią, ale afirmacją korzyści płynących z prostego życia blisko natury. Początkowy cel, fontanna, jest teraz w ruinie, nierozpoznawalnym, mglistym wrakiem, w kontraście do wiszącej nad nią szybkiej drogi, symbolu zmian przyniesionych przez czas i historię.
