34 lata temu, wydanie DIÁRIO z 10 sierpnia 1992 roku informowało o nadchodzącej zmianie w modelu oceny portugalskiej edukacji podstawowej. Kraj przygotowywał się do przyjęcia systemu inspirowanego europejskimi praktykami, mającego na celu ograniczenie tradycyjnego powtarzania klas.
Główna zmiana polegała na zastąpieniu "repetências" (powtarzania klas) przez "retenções" (zatrzymania), które miały być stosowane "wyjątkowo". Ministerstwo Edukacji miało na celu "usunięcie przeszkód w postępie lub przejściu do następnej klasy podczas edukacji podstawowej". Środek ten miał wejść w życie w następnym roku szkolnym, obejmując 1., 2., 5. i 7. klasy, i miał zostać wdrożony w całym kraju, w tym w Regionach Autonomicznych.
Jednak oryginalny raport wskazywał na istniejące wątpliwości dotyczące reformy. Chociaż nauczyciele nie sprzeciwiali się jej zbytnio, struktury związkowe i rodzice nie okazywali wyraźnego poparcia, obawiając się, że ciągły postęp może wpłynąć na jakość nauczania. Nowy model obejmował cztery rodzaje oceny: formatywną, sumatywną, sprawdzającą i specjalistyczną.
