W Trydencie, w północnych Włoszech, podczas Feste Vigiliane odbywa się osobliwa tradycja zwana „Tonca”. Ta coroczna ceremonia organizuje „publiczną, przymusową hydroterapię” dla polityków i władz, którzy w ciągu roku wyróżnili się decyzjami uznanymi za błędne lub katastrofalne.
Praktyka obejmuje humorystyczny „Sąd Pokutny”, gdzie przypadki złego zarządzania są przedstawiane publiczności. Zamiast grzywien, wyrok kończy się symboliczną podróżą do zimnych wód rzeki Adydze. Aktor, reprezentujący danego polityka, jest trzykrotnie zanurzany w rzece z klatki zawieszonej na dźwigu.
Pierwotnie średniowieczna kara dla przestępców, Tonca została na nowo wymyślona w Trydencie jako forma krytyki obywatelskiej i satyry. Klatka, niegdyś narzędzie represji, stała się sceną dla humorystycznej krytyki, odwracając logikę władzy, by satyrować tych, którzy „źle rządzą”.
