Podczas II wojny światowej japońska armia cesarska prowadziła eksperymenty medyczne na jeńcach w okupowanej Mandżurii. Jednostka 731, kierowana przez mikrobiologa Shiro Ishiego, opracowywała broń biologiczną, wykorzystując głównie owady jako nośniki chorób, w tym pchły zakażone dżumą.
Szacunki ofiar chińskich znacznie się różnią. Niektórzy historycy podają około 580 tysięcy zgonów, inni podkreślają, że dokładnych liczb nie da się ustalić, ponieważ epidemie mieszały się z wojną, głodem i chorobami endemicznymi.
Po klęsce Japonii Ishii i kilku współpracowników uniknęli procesów o zbrodnie wojenne w zamian za dane z eksperymentów. Tylko dwunastu członków tej sieci osądzili Sowieci w Chabarowsku w 1949 roku. Kilku byłych członków jednostki kontynuowało później kariery w japońskich badaniach medycznych.
